OKULÖNCESİ DÖNEM ÇOCUKLARININ TELEVİZYON İZLEME ALIŞKANLIKLARI VE ANNE BABA TUTUMLARI

Mehmet Güngör
7.134 1.517

Öz


Bu araştırmada okulöncesi dönemdeki çocukların televizyon izleme alışkanlıkları ile anne-baba tutumları arasındaki ilişki incelenmiştir. Temel problem olarak ailenin, çocukların televizyon izleme alışkanlıkları üzerinde etkisi var mıdır?, İzlenecek televizyon programlarının aile ve çocuklar üzerindeki etkileri nelerdir?, Ailelerin çocukların izleyecekleri televizyon programlarını seçerken nelere dikkat ettikleri  gibi konular araştırılarak  öneriler de bulunulmuştur. Bu araştırma Mersin İli Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı ilköğretim okullarındaki anasınıflarına devam eden öğrencilerin anne ve babalarının tutumları, çocukların televizyon izleme saatleri, izledikleri programlar,  tercih nedenleri ve izlenin programların gündelik yaşantılarındaki beklentileri gibi ilişkiler tespit edilmeye çalışılmıştır. Yöntem olarak anne-baba tutumları ile ilgili anket uygulaması ve betimsel analiz yapılmıştır. Araştırmanın televizyon izleme alışkanlığının çocuğun gelişimsel özellikleri ile doğru orantılı olmasının ailelerin konuyla ilgili tutum ve davranışlarının belirlenmesi açısından yarar sağlayacağı düşülmektedir.


Anahtar kelimeler


Okul Öncesi Dönem, Bilgisayar, Televizyon Kullanımı, Anne-baba tutumları, Medya İletişimi

Tam metin:

PDF

Referanslar


Aktaş-Arnas, Y.(2005). Okul Öncesi Dönemde Bilgisayar Destekli Eğitim. Eğitim Araştırmaları Dergisi,Sayı: 20: 36-47,Ankara.

Aktaş-Arnas, Y.(2005). 3-18 Yaş Grubu Çocukların İnteraktif İletişim Araçlarını Kullanmalarının Değerlendirilmesi. TheTurkish Online Journal of EducationalTechnology-TOJET- 4(4): 59-66 http://www.tojet.net/volumes/v4i4.pdf

Büyüköztürk, Ş. (2005). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. PegemA Yayıncılık. Ankara.

Doğan, H. (1983). Teknoloji Eğitimi. Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları, Ankara.

Ergin, A. ; Birol, C. (2000). Eğitimde İletişim. Anı Yayıncılık. Ankara.

Ergin, A. ;Birol, C. (2000). Eğitimde İletişim, Anı Yayıncılık, Ankara.

Kevser, Ö, N. (2003). “Çocuk ve Gençlerde Bilgisayar Kullanımı”. Yaşadıkça Eğitim Dergisi. Sayı: 78: 4-8, İstanbul.

Karaboğa, T. (2012). İletişim Aygıtları Ağında Toplum. Yurtrenkleri Yayınlar, Ankara.

Kaya, Z. (2005). Öğretim Teknolojileri ve Materyal Kullanımı. PegemA Yayıncılık, Ankara.

Oktay, A; Unutkan, P. (2005). Okulöncesi Eğitiminde Güncel Konular. Morpa Yayıncılık, İstanbul.

Özben, Ş. (2009). “ Medyanın Çocuklar Ve Gençler Üzerindeki Etkileri”. Yaşadıkça Eğitim Dergisi. Sayı: 105: 11-19, İstanbul.

Rıza, E. (1990). Eğitimde Yöntemler Teknolojisi. Anakara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları, Ankara

Sigman, A. Time for a View on Screentime.Archives of Dısease in Chılhood. http://adc.bmj.com/content/early/2012/09/04/archdischild-2012-302196.short?rss=1

Şimşek, N. Derste Eğitim Teknolojisi Kullanımı. Nobel Yayınları, Ankara.

Vural, B. (2004). “Cep Telefonu ve Çocuk”. Yaşadıkça Eğitim Dergisi. Sayı: 110: 25-31, İstanbul.

Yeşilbağ, Ş. (2011). “Karakter Eğitiminin Standartlar Müfredatıyla Birlikte Gerçekleştirme”. Yaşadıkça Eğitim Dergisi. Sayı: 110: 20-26, İstanbul.