Öğretmen Adaylarının Konuşma Sorunlarına İlişkin Görüşleri/ The Opınıons Of Teacher Candıdates About Speech Problems

Ahmet Akkaya
9.046 1.513

Öz


Bir toplumda doğru, güzel ve etkili konuşması gereken en önemli kesimlerden biri öğretmenlerdir. Çünkü öğretmenin konuşma sorunları genelde toplumu, özelde ise öğrencileri etkilemekte ve bu durum, konuşma sorunları yaşayan öğrencilerin yetişmesine yol açmaktadır. Öğretmen adaylarının konuşma sorunlarını tespit etmek, konuşma sorunlarını çözmenin başlangıcı olabilir. Bu araştırmanın amacı, öğretmen adaylarının “konuşma sorunlarını” ortaya çıkarmaktır. Bu amaçla, 2011-2012 eğitim-öğretim yılında Adıyaman Üniversitesi Eğitim Fakültesi 4. sınıf öğrencilerinden 101'ine “Konuşma sorunlarınız nelerdir?” açık uçlu sorusu yöneltilerek araştırmanın verileri elde edilmiştir. Bu veriler içerik analizi tekniğiyle incelenip öğretmen adaylarının ses, ton vurgu, telaffuz yanlışları; psikolojik (topluluk karşısında konuşamama, birebir ilişkilerde konuşamama), konuşma duraksaması, dil bilgisi kurallarını uygulayamama, bilgi eksikliği, konuşmaya odaklanamama, fiziksel nedenlerle toplumsal engellerden kaynaklanan konuşma sorunlarının olduğu tespit edilmiştir. Öğretmen adaylarının tespit edilen konuşma sorunlarını en aza indirmek için drama, tiyatro, pandomim gibi çalışmalar yapılabileceği gibi eğitim fakültelerinde sözlü anlatım dersinin yanında diksiyon, etkili konuşma gibi derslere de yer verilebilir.

Anahtar Kelimeler: Konuşma, Konuşma Sorunları, Öğretmen Adayları.

Abstract

One of the most important groups of a society, who are supposed to speak correctly, beautifully and efficiently is the teachers. Because the speech problems of a teacher, for the most part, affects  the society but particularly the students and thus causes the students who survive speech problems to be raised. Identifying the speech problems of teacher candidates can be a starting point for solving those problems. The purpose of this research is to reveal the “speech problems” of teacher candidates. The data of the research has been obtained by asking the open-ended question “What are your speech problems?” to 101 of fourth-year students of the Faculty of Education of Adıyaman University in the 2011-2012 education term. As a result of examining the data by Content Analysis, it has been identified that the candidates have speech problems arising from reasons such as sound, tone, emphasis, pronunciation failing, psychological (being unable to speak in front of a community, being unable to speak with close friends), speech hesitancy, being unable to fulfill the rules of grammar, lack of knowledge, difficulty to focus on speech, have those problems caused by physical reasons and social obstacles. In order to minimize the identified speech problems of candidates, as the trainings such as drama, theater, and pantomime can be performed, classes like elocution and effective speaking as well as oral expression classes can also be take place in Education Faculties.

Key Words: Speech, Speech Problems, Teacher Candidates.


Tam metin:

PDF ()

Referanslar


Aktaş, Ş., Gündüz, O. (2004). Yazılı ve Sözlü Anlatım Kompozisyon Sanatı (5. baskı). Ankara: Akçağ Yayınları.

Akyol, H. (2008). Yeni Programa Uygun Türkçe Öğretim Yöntemleri (2. baskı). Ankara: Kök Yayıncılık.

Alperen, N. (1991). Türkçe (Güzel Konuşma, Okuma ve Yazma) Öğretim Rehberi. İstanbul: MEB Yayınları.

Başaran, M., Erdem, İ. (2009). Öğretmen Adaylarının Güzel Konuşma Becerisi İle İlgili Görüşleri Üzerine Bir Araştırma. Kastamonu Eğitim Dergisi 17 (3), s. 743-754.

Büyüköztürk, Ş. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem A Yayıncılık.

Casson, H. N. (2000). Söz Söyleme Sanatı. (Çev.: Vedat Yılmaz).İstanbul: Kariyer Yayıncılık.

Demirel, Ö. (2003). Türkçe ve Sınıf Öğretmenleri İçin Türkçe Öğretimi (5. baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.

Dikici Sığırtmaç, A., Deretarla Gül E. (2008). Okul Öncesinde Özel Eğitim. Ankara: Kök Yayıncılık.

Gündüz, O. (2007). “Konuşma Eğitimi”. (Ed.: A. Kırkkılıç, H. Akyol), İlköğretimde Türkçe Öğretimi. Ankara: Pegem A Yayıncılık, s. 93-146.

Güneş, F. (2007). Türkçe Öğretimi ve Zihinsel Yapılandırma. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Konrot, A. (1998). “Sözel Dil ve Konuşma Sorunları”. (Ed.: S. Eripek), Özel Eğitim. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.

Kuşçu, H. (2010). İlköğretim İkinci Kademe Öğrencilerinin Dinleme, Konuşma, Okuma ve Yazılı Anlatım Becerilerinin Yapılandırmacı Yaklaşıma Göre Geliştirilmesinde Türkçe Öğretmeninin Rolü (Çekmeköy İlçesi Örneği), Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Okur, S. (2012). Güzel ve Etkili Konuşma Sanatı Diksiyon (4. baskı). İstanbul: Karakutu Yayınları.

Özbay, M. (2005). Ana Dili Eğitiminde Konuşma Becerisini Geliştirme Teknikleri. Journal of Qafqaz University, 16. journal.qu.edu.az/article_pdf/1037_48 6.pdf (Erişim Tarihi: 24.06.2012).

Sever, S. (2004). Türkçe Öğretimi ve Tam Öğrenme (4. baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.

Taşer, S. (2009). Örneklerle Konuşma Eğitimi. İstanbul: Pegasus Yayınları.

Temizyürek, F., Erdem, İ. ve Temizkan, M. (2011). Konuşma Eğitimi Sözlü Anlatım (2. baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.

Topbaş, S. (1994). Dil ve Konuşma Sorunlu Çocukların Sesbilgisel Çözümleme Yöntemi İle Değerlendirilmesi ve Konuşma Örüntülerindeki Sesbilgisel Özelliklerin Betimlenmesi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Yaman, E. (2004). Doğru Güzel ve Etkili Konuşma Sanatı Sözlü Anlatım (3. baskı). Ankara: Gazi Kitabevi.

Yıldız, C. (2008). “Konuşma Öğretimi”. (Ed.: C. Yıldız), Yeni Öğretim Programına Göre Kuramdan Uygulamaya Türkçe Öğretimi. Ankara: Pegem A Yayıncılık, s. 155-178.